Proza i krytyka

Marek K. E. Baczewski "Była sobie książka"
Wydanie I, 2011
Marek K. E. Baczewski "Złote myśli samobójcze"
„Złote myśli samobójcze” Marka Baczewskiego, zbiór wyrafinowanych, erudycyjnych szkiców oplecionych wokół życia duchowego, literatury oraz innych używek emocjonalnych, jest książką podlegającą natychmiastowej konsumpcji. Kto raz rozpoczął lekturę – jest stracony dla świata, póki nie dotrze do ostatniego słowa. A i wtedy odzyskanie swobody ruchu ciała i mózgu nie jest wcale pewne, bo lektura uzależnia i wzywa, by ją powtarzać, powtarzać, powtarzać. No, może nie w nieskończoność, ale tylko troszkę krócej. Nie
Cezary Domarus "Podania. O doświadczaniu języka"
"Podania" nieustannie zbliżają się do poezji, drążąc ją niejako „od podszewki” i krążąc cały czas wokół niej, jako że książka mówi zasadniczo o języku w ogóle – o  d o ś w i a d c z a n i u  języka w niemal zawrotnej liczbie jego wymiarów czy aspektów, aspekt zaś poetycki jest naturalnie jednym z nich (także w swej starodawnej postaci inkantacyjnej, transowej i magicznej).  
Janusz Drzewucki "Środek ciężkości. Szkice o współczesnej liryce polskiej"
Środek ciężkości to trzecia książka krytycznoliteracka Janusza Drzewuckiego wydana w ciągu ostatnich trzech lat -€“ po Stanie skupienia (Tekstach o prozie) [Wydawnictwo Forma, Szczecin 2014] i Charakterze pisma (Szkicach o polskiej poezji współczesnej) [Instytut Książki, Warszawa 2015]. W tomie tym autor kontynuuje swoją opowieść o poezji, którą zaczął w książkach Smaki słowa [Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław 1999] oraz  Akropol i cebula (O Zbigniewie Herbercie) [Wydawnictwo Tikkun, Warszawa 2004].
Paweł Dybel "Ziemscy, słowni, cieleśni. Eseje o polskich poetach współczesnych"
Książka jest zaktualizowaną, wzbogaconą o kilka esejów i w wielu fragmentach gruntownie przeredagowaną, wersją tomu poświęconego polskiej poezji współczesnej, wydanego pod tym samym tytułem w 1988 roku. Paweł Dybel proponuje w niej nowe spojrzenie na twórczość poetycką Leśmiana, Przybosia, Miłosza, Baczyńskiego, Brzękowskiego, Karpowicza, Białoszewskiego, Barańczaka, Wojaczka i innych, wskazując na ich pomijane do tej pory przez krytykę literacką aspekty.
Jerzy Jarniewicz "Podsłuchy i podglądy"
„Podsłuchy i podglądy” to zbiór szkiców o słowach, obrazach i o tym, co między słowem a obrazem się wydarza. Także o słowach w obrazach i o obrazach w słowach.
Sylvie Jaudeau "Cioran, czyli ostatni człowiek"
Witalista, pesymista, sceptyk, ironista, Cioran, niezmiennie fundujący myśl na osobistym doświadczeniu, odbywa egzystencjalną wędrówkę ku mądrości. Zainspirowany buddyzmem, ale krytyczny wobec możliwości sprostania jego postulatom przez człowieka Zachodu, chętniej czerpie z tradycji gnostyckiej.
Anna Kałuża "Wielkie wygrane. Wspólne sprawy poezji, krytyki i estetyki”"
Wydanie I, 2011
Grzegorz Kociuba "Twarze rozbitka"
Książka Grzegorza Kociuby z wielu powodów budzi szacunek i uznanie. Najpierw z racji wyraźnie uformowanego dyskursu krytycznego. Autor szczęśliwie omija pułapki krytyki impresyjnej i dygresyjnej, unika powierzchowności, nie przesłania sobą tekstu. Przeciwnie – zawsze wsłuchany w jego głos, w jego wnętrze, ustawia swój dyskurs bardzo blisko dzieła i autora. Jest rzetelny, potrafi być przenikliwy. Dysponuje dobrze uformowanym, sprawnym aparatem profesjonalnego czytelnika. Wrażliwy, otwarty na sferę wartości, stroni jednocześnie od czytania ideologicznego, czy koteryjnego.
Bogusława Latawiec "Zegary nie do zatrzymania"
Wydanie I, 2012