Poezja polska

Waldemar Jocher "Reszta tamtego ciała"
Wydanie I, 2009
Krzysztof Karasek "Baron Romero. Wstęp do przyszłej poezji"
Ponad pół wieku temu Krzysztof Karasek postawił pytanie „Co ja tu robię?” w wierszu Rewolucjonista przy kiosku z piwem. W nim początek, skaza i chwała poezji pokolenia Nowej Fali. Ale po czasie otwarcia nadchodzi czas zamknięcia i podsumowania. „Baron Romero. Wstęp do przyszłej poezji”, wpisując się w horacjańską tradycję „Listu do Pizonów”, pozostaje bardziej gawędą o osobistych spotkaniach z wierszami aniżeli normatywną poetyką czy poradnikiem. Adresatami tej „De arte poetica” nie są poeci, krytycy czy literaturoznawcy ale ci, którym w życiu przydarzyło się spotkanie z wierszem, który coś w nich poruszył, wstrząsnął rutyną codzienności, pozwolił usłyszeć własny głos. Na moment pozwolił uwierzyć, że jest to możliwe.
Krzysztof Karasek "Dziennik rozbitka"
KSIĄŻKA NAGRODZONA NAGRODĄ LITERACKĄ M. ST. WARSZAWY 2013 w kategorii "Literatura piękna - poezja" oraz nominowana do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej.
Krzysztof Karasek "Przyszedł człowiek żeby chłostać morze"
O tomie:
Krzysztof Karasek "Słoneczna balia dzieciństwa"
Książka nominowana do Nagrody Poetyckiej ORFEUSZ im. K.I. Gałczyńskiego - za najlepszy tom poetycki roku 2013.
Krzysztof Karasek "Wiedza radosna"
Co i raz spotykam kogoś, kto w ogóle o nim nie słyszał, choć jego wiersze na szczycie polskiej poezji stawiali Herbert, Kapuściński, Bieńkowski. Nie to, że się ukrywa. Bywa w Samsonie, w Domu Literatury, w Czytelniku na Wiejskiej, u „Chińczyków” w Alei Lotników; człowiek w marynarce w pepitkę, o twarzy marynarza, z długa siwą brodą bez wąsów, w włosami związanymi recepturką w kucyk.
Jacek Kawecki "Efekt placebo"
Wydanie I, 2011
Piotr Kępiński "Ludzkie nieludzkie"
Nowy tom wierszy Piotra Kępińskiego Ludzkie nieludzkie to kolejny, ważny krok w długiej drodze twórczej autora. Kępiński, znakomity poeta, ale również badacz polskiej poezji, jej krytyk i popularyzator, powraca książką wymagającą, gęstą od znaczeń, pisaną językiem radykalnie metaforycznym i własnym, silnie opalizującym między dotychczasowymi osiągnięciami poetyckimi autora i zupełnie nową poetyką, której wiersze te dają wyraz, pisane w żywiole różnych kultur i języków. Litwa, Polska, Włochy pod piórem poety okazują się metaforycznymi zamiennikami podróży przez labilną tożsamość współczesnego człowieka. Pracując na styku wielu kultur, autor odkrywa idiom poetyckiego pojednania między tym, co prywatne, a publiczne, metaforyczne i konkretne. Waga tych wierszy polega na ciągłym ruchu ku poetyckiej summie wrażeń ze świata pogranicza – tej jedynej krainy, która obywa się bez konstytucji, ideologii i polityki.
Tadeusz Kijonka "Słowo w słowo"
Poezja Tadeusza Kijonki – w dobie rozchwiania wiersza – przywraca zaufanie do magicznej funkcji słowa, przypomina o walorach poetyckiej wyobraźni, odnawia znaczenia między twórczością dawną i nową.
Samantcha Kitsch "Helena"
Wydanie I, 2009