Maciej Malicki

Urodzony w 1945 r., prozaik i poeta. Debiutował wierszami w Odrze oraz opowiadaniami w Nowym Wyrazie w pierwszej połowie lat 70., jednak pierwszą książkę opublikował dopiero po roku 2000. Przez większość życia mieszkał w Świdrze, wykonywał kilkanaście zawodów. Był m.in. pomocnikiem kinooperatora, twórcą witraży, wydawcą, sekretarzem redakcji Literatury na Świecie. Jego teksty są często mocno autobiograficzne. Oprócz prozy pisze wiersze i sztuki teatralne. Ma w dorobku kryminał Kogo nie znam.

Zmarł 19 czerwca 2013 r. w Świdrze / k. Otwocka.

Twórczość

  • 60% słów (2003)

  • Kawałek wody (2002)

  • Kogo nie znam (2007)

  • Ostatnia (sto czternaście opowiadań o tym samym) (2009)

  • rymy / prozy (Instytut Mikołowski, 2006, wiersze)

  • Saga ludu (2004)

  • Takie tam (dziennik) (2006)

Wszystko jest (2005)

______________________________________________________________________________

 

Wiersz z tomu "rymy/prozy":


 Mikołów / rybnik / Mikołów

 

Mydło z Bańki –

kasa z ręki.

      Muzyka punkowa –

      dobra rozmowa.

Mecenas –

co to dla nas.

      Z Milej –

      coraz milej.

Pogwarka –

domena Arka.

      Śpiewa raczej –

      saksofonista Wojaczek.

We Fiucie –

zdjęcie.

      Na rynku dziewczęta –

      i czeska orkiestra dęta.

Maciek –

placek.

      We Fraku –

      do smaku.

Pod Krzyżem –

poznamy bliżej.

      Dyktafon –

      Dexter Gordon.

Wysoka czarna –

nie była marna.

      Arku nie strasz –

      pyszny hasz.

Borynio –

z sikania słynie.

      Róża i Krzyś niemiło –

      nie było.

Meleks –

powiedział wiele.

      Anita –

      fest kobieta.

              Robercie –

              żyj wiecznie.

 

7/8.05.2004