Krzysztof Karasek

Urodzony 19 lutego 1937 w Warszawie – poeta, eseista oraz krytyk literacki. Studiował na Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie oraz na Wydziale FilozofiiUniwersytetu Warszawskiego. Debiutował w 1966 na łamach miesięcznika "Poezja" jako poeta. W latach 1967–1971 był członkiem zespołu redakcyjnego czasopisma "Orientacje". W latach 1972–1978 pracował w miesięczniku "Nowy Wyraz", zaś w latach 1983–1993 w miesięczniku "Literatura". Uważany za jednego z wybitniejszych poetów "pokolenia Nowej Fali". W 2008 został odznaczony przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis[1] Laureat nagrody Poetyckiej im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego – ORFEUSZ w 2012 r. oraz zwycięzca VII Międzynarodowego Festivalu EXIT w Nowym Sadzie w 2012 r. obie nagrody uhonorowane za tom "Wiatrołomy" wydany w 2011 r.

Laureat Nagrody Literackiej m. st. Warszawy za tom "Dziennik rozbitka" (wyd. Instytut Mikołowski, 2012). W 2015 r. nominowany do Nagrody im. Wisławy Szymborskiej.

 

W Instytucie Mikołowskim opublikował książki:

Dziennik rozbitka (2012)

Słoneczna balia dzieciństwa (2013)

Wiedza radosna (2015)

Przyszedł człowiek żeby chłostać morze (2017)